مواد افزودنی خوراک هسته اصلی خوراک مرکب هستند و کیفیت و کمیت آنها مستقیماً بر عملکرد تولید دام و طیور تأثیر می گذارد. مواد افزودنی خوراک را می توان به دو دسته غذایی و غیر مغذی تقسیم کرد. مواد افزودنی تغذیه ای به مواد کوچک یا کمیاب گفته می شود که برای تکمیل مواد مغذی خوراک مانند اسیدهای آمینه ، ویتامین ها ، مواد معدنی و عناصر کمیاب استفاده می شود. افزودنیهای غیرمغذی شامل عوامل تقویت کننده رشد ، عوامل مراقبت بهداشتی دفع کننده حشرات ، مواد نگهدارنده خوراکی و مواد بهبود دهنده کیفیت و سایر مواد افزودنی هستند.
مواد افزودنی خوراکی تغذیه ای نوعی ماده افزودنی است که می تواند با تکمیل کمبود یا کمبود عناصر غذایی در مواد خوراکی مطابق با استانداردهای تغذیه دام ، یعنی مواد افزودنی غذایی ، کارایی استفاده از خوراک را بهبود بخشد. روش اضافه کردن این است که هر کدام کمتر باشد اضافه کنید و تا آنجا که ممکن است اضافه کنید.
افزودنیهای اسید آمینه هدف از استفاده از افزودنیهای اسید آمینه در خوراک طیور این است که کمبود اسیدهای آمینه مربوطه را در غذای مرکب تکمیل کرده و در تکمیل تعادل اسیدهای آمینه نقش داشته باشند. از متیونین و لیزین معمولاً در خوراک طیور استفاده می شود که اولین و دومین اسیدهای آمینه محدودکننده رژیم های غذایی معمولی از نوع کنجاله ذرت-سویا هستند.
علاوه بر این ، آرژنین ، ترئونین ، اسید گلوتامیک و غیره نیز به پرورش طیور اضافه می شوند ، اما به دلیل هزینه زیاد معمولاً مورد استفاده قرار نمی گیرند. مقدار اسیدهای آمینه اضافه شده به ترکیب رژیم بستگی دارد. متیونین باید به رژیم های غذایی بدون پودر ماهی یا پودر ماهی کم افزوده شود و می توان لیزین را با کم یا زیاد لیزین در رژیم های غذایی با غذاهای پروتئینی بر اساس کنجاله سویا اضافه کرد. مقدار آمینو اسید اضافه شده در جیره های مرغ معمولی به طور کلی 05/0 تا 30/0 درصد است. در حال حاضر ، به طور عمده دو نوع ماده افزودنی اسید آمینه وجود دارد: جامد و مایع.
در تولید واقعی مواد افزودنی ویتامین ، مواد افزودنی ویتامین به طور کلی طبق مقررات موجود در استانداردهای تغذیه اضافه می شوند و ویتامین های موجود در مواد غذایی به عنوان یک دوز مطمئن (یا مقدار مکمل) استفاده می شوند.
با توجه به تأثیر عوامل مختلف تولید مرغ ، دوز اضافه شده ویتامین ها در خوراک مرکب باید با ضریب ایمنی بر اساس الزاماتی که در استاندارد تغذیه ذکر شده است ، اضافه شود تا از تأمین نیازهای حیوانات اطمینان حاصل شود. ویتامین C به طور کلی فقط در شرایط خاص (استرس ، بیماری) اضافه می شود. برای سهولت تولید ، از فرمولهای ترکیبی اغلب بعنوان مواد افزودنی ویتامین استفاده می شود و مقدار اضافه شده خوراک ترکیبی معمولاً 200 تا 300 گرم در هر تن است.
مواد افزودنی مواد معدنی و عناصر کمیاب در خوراک مرکبات طیور را می توان با افزودن خوراک با کلسیم بالا یا ترکیب خوراک های معدنی با کلسیم بالا و فسفر با کلسیم و فسفر تکمیل کرد. سدیم و کلر معمولاً به عنوان نمک سفره (کلرید سدیم) اضافه می شوند. ) همزمان مکمل می شود و منیزیم ، پتاسیم و گوگرد معمولاً نیازهای مرغ را بدون افزودن اضافی برآورده می کنند.
فرم افزودنی های عناصر کمیاب ترکیبی حاوی عناصر کمیاب است که می تواند به دو شکل آلی و غیرآلی تقسیم شود. در حال حاضر ، عمدتا به شکل غیرآلی است.
به دلیل تفاوت در ترکیب شیمیایی عناصر کمیاب ، انواع محصول ، مشخصات و خلوص و ظرافت مواد اولیه ، محتوای مواد فعال و قدرت بیولوژیکی متفاوت خواهد بود. اشکال آلی عناصر کمیاب به طور کلی فراهمی زیستی بالاتری نسبت به اشکال غیر آلی دارند و می توانند رشد بهتری از حیوانات را تقویت کنند ، اما گران هستند.
بر اساس گزارش ها ، اثر مخلوط کردن عناصر کمیاب آلی و غیرآلی بهتر از یک افزودن است. در تولید واقعی ، عناصر کمیاب مختلف اغلب مطابق با الزامات استاندارد اضافه می شوند و محتوای عناصر کمیاب در خوراک به عنوان مقدار مطمئن در نظر گرفته می شود.
هنگام فرمول کردن مقدار جمع عناصر کمیاب ، تعادل متناسب بین عناصر نیز باید در نظر گرفته شود تا از کمبود عناصر دیگر به دلیل افزودن زیاد عناصر خاص جلوگیری شود. برای سهولت تولید ، از فرمولهای ترکیبی اغلب برای افزودنیهای عناصر کمیاب استفاده می شود و مقدار اضافی آنها به طور کلی 0.2٪ ، 0.5٪ یا 1٪ خوراک است.
افزودنی های غیر مغذی مروج رشد سلامتی مروج رشد عمدتا به دسته ای از مواد افزودنی غیر مغذی برای جلوگیری از بیماری های مشترک حیوانی ، تحریک رشد دام و طیور ، بهبود بازده خوراک و بهبود سلامتی ، از جمله آنتی بیوتیک ها ، آماده سازی آنزیم ها ، داروهای میکروبی اشاره دارد ( داروهای ضد کرم).
آنتی بیوتیک آنتی بیوتیک دسته ای از مواد است که می تواند میکروارگانیسم های خاص را مهار یا از بین ببرد. منابع آنها میکروارگانیسم ها ، عصاره های گیاهی ، سنتز شیمیایی یا نیمه سنتز و غیره است. آنتی بیوتیک های خوراکی تقویت کننده رشد معمولاً در دوزهای تحت درمانی برای تغذیه دام به منظور بهبود سلامت حیوانات ، رشد حیوانات و بهبود کارایی خوراک روی خوراک دام استفاده می شوند.
آنتی بیوتیک های خوراک را می توان به پلی پپتیدها ، تتراسایکلین ها ، ماکرولیدها ، پلی ساکاریدهای حاوی فسفر ، پلی اترها ، قندهای آمینوگلیکوزید و سنتز شیمیایی تقسیم کرد. در میان آنها ، آنتی بیوتیک های تقویت کننده رشد خوراکی که معمولاً در تولید استفاده می شوند شامل باسیتراسین ، کولیستین ، ویرژینامایسین ، اکسی تتراسایکلین ، کلورتروتراسیکلین ، تیلوزین ، فلاوومایسین و غیره هستند.
با این حال ، آنتی بیوتیک ها به دلیل باقی مانده و مقاومت دارویی ، نگرانی گسترده ای ایجاد کرده اند. بنابراین ، تولید واقعی باید دقیقاً از مشخصات استفاده و مقررات مربوطه پیروی کند و محصولات مرغ باید به موقع قبل از بازار متوقف شود. علاوه بر این ، برای جلوگیری از ظهور مقاومت دارویی ، آنتی بیوتیک های تقویت کننده رشد خوراک باید چندین آنتی بیوتیک استفاده کنند یا از سازگاری چندین آنتی بیوتیک در چرخش استفاده شود. به طور کلی ، استفاده از آنتی بیوتیک در خوراک دام و طیور روند اجتناب ناپذیری در توسعه آینده خواهد بود.
آماده سازی میکروبی برای خوراک آماده سازی میکروبی برای خوراک (پری بیوتیک ها) در دهه 1970 توسعه یافته و بطور متوالی ترویج و مورد استفاده قرار گرفت. آنها می توانند تعادل میکروکلولوژیکی را در دستگاه گوارش حیوانات بهبود بخشند ، از سلامت و عملکرد تولید حیوانات سود ببرند و هیچگونه عوارض جانبی سمی ، باقیمانده و مقاومت ندارند.
در تولید واقعی ، محصولات معمول پروبیوتیک شامل باکتری های اسید لاکتیک ، مخمرها ، باسیل ، باکتری های فتوسنتز و محصولات ترکیبی آنها است. افزودن پروبیوتیک به رژیم های غذایی گوشتی می تواند میزان افزایش وزن را افزایش دهد. افزودن پروبیوتیک به رژیم های لایه ای می تواند میزان تولید تخم و وزن تخم را افزایش دهد. در هوای گرم و مرطوب ، افزودن پروبیوتیک به خوراک مرکبات طیور می تواند استرس گرما را از بین ببرد.
آماده سازی آنزیم تهیه آنزیم خوراکی نوعی پروتئین با توانایی خاص کاتالیزوری با بازده بالا است. آماده سازی آنزیم خوراک عمدتا شامل آنزیم های گوارشی و آنزیم های غیر هضم است. آنزیم های گوارشی عمدتا شامل آمیلاز ، پروتئاز ، لیپاز و غیره هستند که برای تکمیل ترشح ناکافی طیور استفاده می شوند. آنزیم های غیر هضم کننده توسط خود مرغ ترشح نمی شوند ، به طور عمده سلولاز ، همی سلولاز ، فیتاز و غیره ، که می تواند باعث تخریب خوراک برخی مواد مغذی یا عوامل ضد تغذیه شود.
آماده سازی آنزیم خوراک را می توان به آماده سازی تک آنزیمی و آماده سازی آنزیم مرکب تقسیم کرد. در تولید خوراک طیور علاوه بر فیتاز ، عمدتا به شکل آماده سازی آنزیم مرکب مورد استفاده قرار می گیرد. آماده سازی آنزیم کامپوزیت از یک یا چند آماده سازی آنزیمی به عنوان بدن اصلی تشکیل شده است و سایر آماده سازی ها و حامل های تک آنزیمی با هم مخلوط می شوند و معمولاً از سلولاز ، زیلاناز و β-گلوکاناز تشکیل شده اند. پپتاز ، پروتئاز ، آمیلاز ، گالاکتوزیداز ، فیتاز و غیره مکمل هستند.
عوامل مراقبت بهداشتی دفع حشرات به مواد افزودنی خوراکی اشاره دارند که می توانند برای جلوگیری و کنترل بیماریهای انگلی طیور ، تولید مرغ و بهبود استفاده از خوراک از جمله مواد افزودنی ضد دافع کلمینت و مواد افزودنی ضد کوکسیدیا به خوراک افزوده شوند.
مواد نگهدارنده خوراکی مواد نگهدارنده خوراکی می توانند به طور م avoidثر از اکسیداسیون ، آلودگی کپک و کاهش طعم پذیری در طی ذخیره سازی خوراک جلوگیری کنند و همچنین باعث کاهش ارزش غذایی خوراک و سمومی شوند که به سلامت طیور آسیب می رسانند. این ماده عمدتا شامل آنتی اکسیدان ها و ضد قارچ است.
بهبود دهنده کیفیت خوراک بهبود دهنده کیفیت خوراک می تواند به طور موثری کیفیت یا خصوصیات حسی محصولات خوراکی را بهبود بخشد ، به طور عمده شامل مواد ضد پخت ، مواد اتصال دهنده ، مواد طعم دهنده و ادویه جات و امولسیون کننده ها. به دلیل کمبود بو و رفتار چشایی در طیور ، استفاده از طعم دهنده ها و ادویه ها در خوراک طیور فقط نیازهای روانی کشاورزان را برآورده می کند اما برای خود مرغ معنایی ندارد.
ماده ضد انعقاد را گلیدانت نیز می گویند. برای اطمینان از کیفیت خوراک مرکب می تواند جریان غذا را حفظ کرده و به آرامی و به طور یکنواخت وارد میکسر شود. عوامل ضد پخت معمولاً مورد استفاده شامل زمین دیاتومه ، کائولن ، دی اکسید سیلیسیم و زئولیت است. اتصال دهنده ها می توانند نیروی منسجم خوراک های گلوله را افزایش دهند و باعث شکستن و درجه بندی خوراک گلوله در هنگام بسته بندی و حمل و نقل شوند. کلاسورهایی که معمولاً استفاده می شوند شامل بنتونیت ، پروپیلن گلیکول و نشاسته هستند.
سایر مواد افزودنی می توانند به طور م onثر بر روی زرده و پوست تخم مرغ رسوب کنند ، کیفیت محصولات مرغ را بهبود بخشند و ارزش تجاری آنها را افزایش دهند. رنگ دهنده های طیور را می توان با توجه به منابع آنها به رنگ های طبیعی و رنگ های مصنوعی تقسیم کرد و رنگ های اصلی آنها از زرد تا قرمز است.
رنگ دهنده های طبیعی عمدتاً شامل پودر یونجه ، پودر فلفل قرمز ، آرد ذرت زرد ، گل همیشه بهار و غیره هستند ، رنگ دهنده های مصنوعی از مشتقات کاروتنوئیدها مانند بتاکاروتن ، کانانتلاستین ، سیترین ، آستاگزانتین و ... هستند. مقدار ماده رنگی اضافه شده باید با توجه به ترکیب خوراک و تقاضای بازار تعیین شود. هر چه مقدار رنگدانه موجود در خوراک بیشتر باشد ، میزان انتقال آن به فرآورده های دامی بیشتر است.
آنتی بادی زرده آنتی بادی زرده نوع جدیدی از افزودنی است که در سال های اخیر به طور گسترده ای در تولید طیور مورد استفاده قرار گرفته است. این می تواند جایگزین آنتی بیوتیک ها و مواد افزودنی دارویی برای جلوگیری و درمان بیماری ها و رشد حیوانات شود. این برنامه چشم اندازهای گسترده ای دارد.
آنتی بادی زرده تخم مرغ مربوطه با ایمن سازی مرغ های تخمگذار با آنتی ژن ، عملکرد پایدار ، تجویز خوراکی و استفاده راحت تولید می شود. به عنوان مثال ، استفاده از آنتی بادی زرده ضد كلسیستوكینین در خوراك تركیبات مرغ گوشتی می تواند باعث افزایش مصرف خوراك و بهبود استفاده از خوراک شود. افزودن آنتی بادی زرده ضد اورهاز در رژیم غذایی گوشتی می تواند به طور قابل توجهی وزن بدن را افزایش دهد.
پپتیدهای فعال بیولوژیکی پپتیدهای فعال بیولوژیکی دارای خصوصیات عوارض جانبی غیر سمی و بدون مانده هستند و در تولید طیور طی سالهای اخیر به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفته اند. برخی از پپتیدهای فعال را می توان در بدن کاتابولیزه و به اسیدهای آمینه متابولیزه یا مستقیماً به عنوان مواد اولیه برای سنتز پروتئین بدن استفاده کرد. از دیگران می توان به عنوان پپتیدهای فعال عملکردی برای بهبود عملکرد جذب حیوانات ، بهبود سطح ایمنی بدن 39 ، بهبود سلامتی و رشد استفاده کرد.
با توجه به منابع مختلف و اختلاف فرآیند تولید ، انواع مختلفی از پپتیدهای بیولوژیکی فعال وجود دارد. هنگام انتخاب آنها ، باید به اثر واقعی تولید توجه شود و کورکورانه به آنها اضافه نشود. به عنوان مثال ، افزودن 0.6٪ پپتیدهای فعال سویا به رژیم های غذایی مرغ گوشتی می تواند از نظر میزان متابولیسم پروتئین ، افزایش روزانه و نرخ تبدیل خوراک به اثرات ایده آل برسد.
اقدامات احتیاطی برای کاربرد منطقی انتخاب منطقی در حال حاضر ، انواع مختلفی از مواد افزودنی در بازار مواد افزودنی موجود است و کیفیت آن نیز نابرابر است. هر افزودنی دارای ویژگی ها و عملکردهای مختلف خود است. هنگام انتخاب ، لازم است که از قبل خواص مختلف این افزودنی را کاملاً بشناسید ، با توجه به گونه های حیوانی ، مرحله فیزیولوژیکی ، هدف تغذیه و غیره انتخاب کنید و منافع اقتصادی را در نظر بگیرید.
افزودن بسیاری از افزودنیها در زمان مناسب و به مقدار مناسب در فعالیتهای متابولیکی بدن 39 شرکت کرده و حتی مقدار قابل توجهی مانده در بدن دارد ، بنابراین زمان و مقدار مصرف باید کاملاً مطابق با دستورالعمل های محصول به افزودن موادی كه به راحتی در بدن حیوانات برای مدتی قبل از ذبح باقی می مانند ، ادامه ندهید ، در غیر این صورت مشكلات ایمنی غذایی ایجاد می شود. علاوه بر این ، در میان برخی مواد افزودنی اثرات متضاد وجود دارد و افزودن بیش از حد ممکن است باعث مهار رشد یا حتی سمیت برای حیوانات شود.
نسبت مواد افزودنی مخلوط یکنواخت بسیار ناچیز است. اختلاط ناهموار باعث ایجاد مقادیر بیش از حد در برخی از فیدها و مقدار ناکافی در برخی از فیدها می شود. این امر به طور حتم اثرات افزودنی را تحت تأثیر قرار می دهد و موارد شدید ممکن است باعث مسمومیت حیوانی شود. بنابراین ، هنگام افزودن ، باید یک روش انبساط گام به گام اتخاذ شود تا اطمینان حاصل شود که کاملاً با مواد خوراکی مخلوط شده و به طور مساوی هم زده شده است و ضریب تغییر یکنواختی آن (CV) باید در 5٪ کنترل شود.
HANGZHOU WELL SUNSHINE BIOTECH. ، LTD | |
تلفن / نمابر: +86-571-28186106 | |
اوباش: +8613575747109 | |
پست الکترونیک:anthony@wlsunshine.com | |
اضافه کنید: نه 196 ، جاده Zhenhua ، Hangzhou ، ژجیانگ ، چین |
