سیپروفلوکساسین نسبت به نورفلوکساسین کاربرد بالینی وسیع تری دارد. علاوه بر عفونت های دستگاه ادراری ، عفونت های روده ، سوزاک و غیره نیز می توان از آن برای درمان باکتری آنفلوانزا ، E. coli ، پنومونیه ، Proteus mirabilis ، Proteus معمولی ، عفونت های استخوانی و مفاصل ، عفونت های پوستی و بافت نرم و ذات الریه استفاده کرد. سپسیس و غیره ناشی از Profidens ، M. bacillus ، Pseudomonas aeruginosa ، Enterobacter cloacae ، C. fraudis ، استافیلوکوکوس (از جمله سویه های مقاوم به متی سیلین) و غیره. آماده سازی خوراکی این محصول با نورفلوکساسین سازگار است. تزریق داخل وریدی می تواند برای درمان عفونت های شدید مانند عفونت باکتریایی انتروباکتریاسه ، عفونت ریوی ، حفره شکم ، عفونت مجاری صفراوی و غیره استفاده شود.
